Cockatoos

Quentin Blake bana çocukluğumu hatırlatıyor. İngilizce gramer kitaplarındaki illüstrasyonlara hayran kalırdım. İngiliz illüstratörlerin bu serbest çizgileri beni her zaman çok etkilemiştir.

Bir kaç gün önce aldığım kitap, bugün bizi çok eğlendirdi. Üst üste okumamı istedi. Her gün aynı rutini yaşayan profesör, sevgili papağanları tarafından tongaya düşürülüyor. Muzip bir kitap. Okurken tonlamalar ve şarkılarla muziplik katmak, size kalmış. Önceki gün bir parça opera izlediği için Profesör Dupont'un günaydın deyişlerini opera gibi okuyarak güldürdüm Duru'yu. Saklanan papağanları fısıltıyla, tek tek bulduk ama Profesör Dupont'a söylemedik. Papağanlardan birinin başının öne eğik olduğunu görünce "annesini çaayo." dedi. Anne papağan olarak da benekli iri papağanı uygun gördü. Defalarca daha okuyacağımıza inandığım, harika bir kitap.

Bu arada görseller bana ait değil. Ah, bunu biran önce telafi etmek istiyorum!